26 maart 2011

Belevenissen van een Frankrijkpionier (4): hooimijten in de schuur

Halverwege de eerste week is de grote schoonmaak van de schuur aan de beurt. Hier moeten straks vier gastenkamers [chambres] worden gerealiseerd. Nou schijnt het slapen op hooi bij sommige chambres d'hôtes tegenwoordig erg 'in' te zijn, maar wij willen onze gasten straks toch gewoon een mooie, comfortabele kamer bieden, elk met een eigen badkamer en voorzien van alle gemakken.

Onze schuur, une grange limousine zoals ze hier zeggen, staat al vele tientallen jaren leeg en al het opgeslagen hooi, zowel op de twee zolders als in de stallen eronder, heeft dan ook gewèldig kunnen inklinken. Het lijkt niet veel, zo'n 50cm dikke laag bij 45m2 als ik aan de rechterzolder begin, maar als ik het een beetje uit elkaar begin te trekken, wordt het een enorme hoeveelheid die, eenmaal over de zolderrand geschoven, in de middenruimte van de schuur uitgroeit tot een kolossale hooimijt. Gelukkig had ik genoeg agrarisch gereedschap zoals hooivorken, pikrieken, harken en dergelijke meegenomen - alles nog uit de erve Luxemburg - die me bij deze gigantische klus helpen, al voorkòmt dit niet dat ik me 's avonds toch 'gebroken' voel, zoals de foto's hieronder wel bewijzen:


De rechterzolder vóór...


 
...en ná het schoonvegen.


Tenminste...de helft van de zolder.



En nadat ik de hele handel...


...over de rand heb gekieperd...

...ontstaat er een joekel van een
hooimijt in de tussenruimte...

...die er vervaarlijk uitziet...



...zelfs nadat 'ie naar buiten is gewerkt!


En dit is dus slechts een kwart van het hooi, en dan nog alleen op zolder...! Wat ligt me nog te wachten in de stallen?? Enfin, moe maar voldaan nodig ik mijn vriend Jack Daniels uit voor weer een eenvoudige maaltijd van brood en worst en daarna weer vroeg naar bed. Gelukkig geen last meer van 'muizenissen' boven m'n hoofd gehad...maar ook nog geen uittocht waargenomen; als ze maar niet aan me beginnen te wennen...

Intussen blijf ik van de schitterende natuur en het fantastische uitzicht genieten:


Inkijkje in het dal


...en de laatste zonnestralen van de dag



De volgende ochtend is ijskoud,
maar schitterend! vanuit mijn slaapkamerraam



vindt ook mijn nieuwe vriend
de buizerd...


...die met zijn wijfje en twee andere stellen in het dal woont en regelmatig bij mij op het hekje komt zitten. Hun prachtige roep draagt mijlenver. Aan het eind van de week vervolg ik dan weer mijn werk aan de schuur:

Nu is de zolder aan de
linkerkant aan de beurt...
 
...en nadat deze is schoon
geriekt, geharkt, geschoffeld en
geveegd...





...levert dit
hooimijt nummer 2 op.



Helaas geen strak frans eikenvloertje: tussen de goede eiken planken zijn nu ook de vele rotte (vuren e.a.) planken zichtbaar...


...en is het uitkijken geblazen
om er niet doorheen te vallen!

  
Dus moet ik al deze loodzware
planken eruit slopen...

 
...zodat alleen de eiken ...

...balken overblijven.


De eiken planken zijn goed
voor hergebruik...

...en de rest is voor 'hartjesdag'.


Deze stapel (en er is nog veel meer...!) zal me tijdens mijn volgende verlijf zó'n lekker vuurtje moeten geven, dat die toch minstens tot in Clermond-Ferrand zichtbaar zou moeten zijn!

Vrolijk fluitend (...) ga ik verder met de stallen eronder:


Zo zagen de stallen...


...er eerst uit...
...met aan de muur
nog een authentieke...

...apothekerskast
(die het niet redt...)

Na lang zwoegen
blijven flinke bergen troep
in de hoeken over...


...die later óók nog voor
de ophoging van de tuin
naar buiten moeten.

Zo ziet het er toch al
beter uit...
...maar het slopen van de
betonnen voedertroggen...

...dat laat ik toch maar even liggen voor mijn volgende verblijf hier in Valette. Ik ben òp!