De dag nadat ik in Valette was gearriveerd, kreeg ik eindelijk de kans om het huis en de bijgebouwen eens zeer uitgebreid aan een onderzoek te onderwerpen en ik moet zeggen: het ziet er allemaal weliswaar goed genoeg uit om het géén beestenboel te hoeven noemen, maar allejézus(!) wat gigantisch veel werk gaat dit nog voor me worden!
De fransen zeggen in zo'n geval il y a à boire et à manger wat echter niks met eten en drinken te maken heeft, maar zoveel wil zeggen als: er is van alles en nog wat aan te pakken en het is niet allemaal even leuk. Tja, dat klopt wel zo'n beetje...
...of een boel beesten
Het huis heeft zo'n 15 jaar leeg gestaan, maar omdat door mijn aanwezigheid er nu ineens weer leven in de brouwerij komt, begint een heel andere beestenboel soort voor soort van zich te laten horen. Een opsomming:
In de tweede nacht wordt ik om een uur of één wakker gemaakt door een hoop gefeest boven mijn hoofd: ik denk een buurtbijeenkomst van relmuizen of marters of zoiets, soorten die hier in deze contreien normaal voorkomen. Nou had ik die middag in de keuken alvast de steunbalk van het plafond vrijgemaakt van oude kraaldelen waarbij een pak ongeregeld van 'heb ik jou daar' naar beneden was gekomen en het kan dus best zijn dat ik een gezinnetje of vijf van die makkertjes dakloos had gemaakt.
De fransen zeggen in zo'n geval il y a à boire et à manger wat echter niks met eten en drinken te maken heeft, maar zoveel wil zeggen als: er is van alles en nog wat aan te pakken en het is niet allemaal even leuk. Tja, dat klopt wel zo'n beetje...
...of een boel beesten
Het huis heeft zo'n 15 jaar leeg gestaan, maar omdat door mijn aanwezigheid er nu ineens weer leven in de brouwerij komt, begint een heel andere beestenboel soort voor soort van zich te laten horen. Een opsomming:
Op de dagen dat het overdag met een beetje zon en uit de wind 's middags even heerlijk buiten uitrusten is van de noeste arbeid, komen talloze salamandertjes nieuwsgierig naar buiten. Die willen ook wel weten welke vreemde snuiter er nu in hún huis bivakkeert! Ze zijn alleen helaas veel te snel om op een foto te vereeuwigen, en ik ben te moe om ze achterna te zitten, blij dat ik zèlf even zit...
Nadat ik de eerste paar dagen mijn broodproviand flink heb aangesproken omdat pas aan het eind van de week de elektra wordt aangesloten en ik dan kan koken, wordt ik 's ochtends door de buurvrouw uitgenodigd om te komen lunchen. Het blogbericht 'Lunchen op z'n frans' gaat hierover. Die middag rond een uur of één wordt ik enthousiast opgehaald door hun hond, een herder die luistert naar de naam Champion en het (voorlopig) enige dier met een eigen naam, hier in Valette...
Anderhalve dag voor mijn vertrek wordt ik op de valreep geconfronteerd met het vervolg van de mysterieuze bijenkist die de eerste paar dagen onder het keukenraam op het voorplaatsje had gestaan en vervolgens - letterlijk als een dief in de nacht - door de onbekende eigenaar was weggehaald. Ook dit verhaal is al in een eerder blogbericht onder de kop 'Ongenode gasten' uitgebreid uit de doeken gedaan.
Persoonlijk ben ik niet zo gauw bang van bijen en heb ik ooit wel eens eerder een flinke zwerm van een paar honderd van die beestjes ontmoet, maar deze véle duizendtallen waren ook voor mij teveel van het goede en ik moet op een gegeven moment toch ècht rennen voor mijn leven! Als ik naar het huis van de buurvrouw loop, blijf ik zelfs achtervolgd worden door een zeer kwaaie gast, zo één van het soort bommenwerper...
Hoewel ik verschrikkelijk kwaad ben op de eigenaar van de bijenkist die mij door zijn illegale actie dwingt om de anti-guêpes [zeg maar de lokale insecten-verdelgingsfirma] in te schakelen, zorgt deze laatste er gelukkig wèl voor dat ik die nacht enigszins rustig kan gaan slapen. Terwijl ik de foto's maak waarbij de honing nog van het plafond druipt, denk ik bij deze aanblik "dit is niet het soort 'smakelijke' verrassing dat ik vaker in mijn keuken wil aantreffen"...
Hoewel ik verschrikkelijk kwaad ben op de eigenaar van de bijenkist die mij door zijn illegale actie dwingt om de anti-guêpes [zeg maar de lokale insecten-verdelgingsfirma] in te schakelen, zorgt deze laatste er gelukkig wèl voor dat ik die nacht enigszins rustig kan gaan slapen. Terwijl ik de foto's maak waarbij de honing nog van het plafond druipt, denk ik bij deze aanblik "dit is niet het soort 'smakelijke' verrassing dat ik vaker in mijn keuken wil aantreffen"...